พระไตรปิฏก

[๑๒๒๔] พระพี่เลี้ยงทั้งหลายได้จัดมาลัย แก่นจันทน์

แก้วมณี สังข์ แก้วมุกดา และผ้าสีต่าง ๆ

ที่มีค่ามากมาถวายแด่พระนางรุจานั้น

[๑๒๒๕] หญิงเป็นอันมากแวดล้อมพระนางรุจาราชธิดา

ผู้มีพระฉวีวรรณงามนั้น ผู้ประทับนั่งอยู่บนพระภัทรบิฐ๑

สวยงามยิ่งนักดังนางเทพกัญญา

{๘๕๕} [๑๒๒๖] พระนางรุจาราชธิดานั้นทรงประดับสรรพาภรณ์

เสด็จไป ณ ท่ามกลางเพื่อนหญิง

เหมือนสายฟ้าแลบออกจากเมฆ

ได้เสด็จเข้าสู่จันทกปราสาท

[๑๒๒๗] ครั้นเสด็จเข้าไปเฝ้าพระเจ้าวิเทหะ

ถวายบังคมพระบิดาผู้ทรงยินดีในคำแนะนำแล้ว

ประทับอยู่บนพระภัทรบิฐอันขจิตด้วยทอง ณ ที่อันสมควร

{๘๕๖} [๑๒๒๘] พระเจ้าวิเทหะทอดพระเนตรเห็นพระนางรุจา

ประทับอยู่ท่ามกลางพระสหายหญิง

ซึ่งเป็นเหมือนสมาคมของนางเทพอัปสร

จึงได้ตรัสพระดำรัสดังนี้ว่า

[๑๒๒๙] “ลูกหญิงยังรื่นรมย์อยู่ในปราสาท

และสระโบกขรณีในภายในอุทยานอยู่หรือ

คนเหล่านั้นยังนำของเสวยเป็นอันมาก

มาให้ลูกหญิงอยู่เสมอหรือ

[๑๒๓๐] ลูกหญิงและเพื่อนหญิงของลูก

ยังเก็บดอกไม้หลายชนิดมาร้อยเป็นพวงมาลัย

ทำเรือนหลังเล็ก ๆ แต่ละหลังเล่นเพลิดเพลินอยู่หรือ

๑ ภัทรบิฐ หมายถึงตั่งทอง