พระไตรปิฎก

[๘๕๕] ก็พระนางรุจาราชธิดานั้น ประดับด้วย เครื่องสรรพาภรณ์เสด็จไป ณ ท่ามกลางหญิงสหาย เพียงดังสายฟ้าแลบออกจากเมฆ เสด็จเข้าสู่จันทก- ปราสาท พระราชธิดาเสด็จเข้าไปเฝ้าพระเจ้าวิเทหราช ถวายบังคมพระชนกนาถ ผู้ทรงยินดีในวินัย แล้ว ประทับอยู่ ณ ตั่งอันวิจิตรด้วยทองคำส่วนหนึ่ง. [๘๕๖] ก็พระเจ้าวิเทหราช ทอดพระเนตรเห็น พระนางรุจาราชธิดาผู้ประทับอยู่ท่ามกลางหญิงสหาย ซึ่งเป็นดังสมาคมแห่งนางเทพอัปสร จึงตรัสถามว่า ลูกหญิงยังรื่นรมย์อยู่ในปราสาทและยังประพาสอยู่ใน อุทยานเล่นน้ำในสระโบกขรณีเพลิดเพลินอยู่หรือ เขา ยังนำของเสวยมากอย่างมาให้ลูกหญิงเสมอหรือ ลูก- หญิงและเพื่อนหญิงของลูก ยังเก็บดอกไม้ต่างๆ ชนิด มาร้อยพวงมาลัยและยังช่วยกันทำเรือนหลังเล็ก ๆ เล่น เพลิดเพลินอยู่หรือ ลูกหญิงขาดแคลนอะไรบ้าง เขา รีบนำสิ่งของมาให้ทันใจลูกอยู่หรือ ลูกรักผู้มีพักตร์ อันผ่องใส จงบอกความชอบใจแก่พ่อเถิด แม่สิ่งนั้น จะเสมอดวงจันทร์ พ่อก็จักให้เกิดแก่ลูกจนได้. [๘๕๗] พระนางรุจาราชธิดา ได้สดับพระดำรัส ของพระเจ้าวิเทหราชแล้ว กราบทูลว่า ข้าแต่พระมหา ราชา กระหม่อมฉันย่อมได้สั่งของทุก ๆ อย่างในสำนัก ของทูลกระหม่อม พรุ่งนี้ ๑๕ ค่ำ เป็นวันทิพย์ ขอราช บุรุษทั้งหลายจงนำพระราชทรัพย์พันหนึ่งมาให้กระ- หม่อมฉันจักให้ทานแก่วณิพกทั้งปวงตามที่ให้มาแล้ว.