Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 383

<< | หน้าที่ 383 | >>
(พระราชาตรัสถามว่า)

{๘๗๑} [๑๒๙๗] เมื่อท่านบอกความสำเร็จแห่งบุญ

ชื่อว่าท่านบอกความอัศจรรย์

ถ้าเป็นจริงอย่างที่ท่านกล่าว ท่านนารทะ

ข้าพเจ้าขอถามเนื้อความนี้กับท่าน

ขอท่านจงพยากรณ์ให้ดี

(นารทฤๅษีทูลตอบว่า)

{๘๗๒} [๑๒๙๘] ขอถวายพระพรมหาบพิตร ข้อใดพระองค์ทรงสงสัย

ขอเชิญมหาบพิตรตรัสถามข้อนั้นกับอาตมภาพเถิด

อาตมภาพจะวิสัชนาถวายให้มหาบพิตรทรงสิ้นสงสัย

ทั้งโดยนัยด้วยความรู้และด้วยเหตุผล

(พระราชาตรัสถามว่า)

{๘๗๓} [๑๒๙๙] ท่านนารทะ ข้าพเจ้าขอถามเนื้อความนี้กับท่าน

ท่านอย่าได้กล่าวมุสาต่อข้าพเจ้า ที่คนพูดกันว่า

“เทวดามี มารดาและบิดามี ปรโลกมี” นั้นเป็นจริงหรือ

(นารทฤๅษีทูลตอบว่า)

{๘๗๔} [๑๓๐๐] ที่คนพูดกันว่า “เทวดามี มารดาและบิดามี

และปรโลกมี” นั้นเป็นจริงทั้งนั้น

แต่คนทั้งหลายหมกมุ่น ติดใจ หลงใหล

งมงายในกามคุณ จึงไม่รู้จักปรโลก

(พระราชาตรัสถามว่า)

{๘๗๕} [๑๓๐๑] ท่านนารทะ ถ้าท่านเชื่อว่า “ปรโลกมีจริง”

เหล่าสัตว์ที่ตายไปแล้วก็ต้องมีที่อยู่ในปรโลก

ขอท่านจงให้ทรัพย์ ๕๐๐ แก่ข้าพเจ้าในโลกนี้แหละ

ข้าพเจ้าจักให้แก่ท่านพันหนึ่งในปรโลก


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka