พระไตรปิฏก

[๑๓๔๐] มีใจที่ฝึกฝนดีแล้วเหมือนม้า

ที่ได้รับฝึกสม่ำเสมอเป็นเครื่องนำทาง

ความปรารถนาและความโลภเป็นทางคด

ส่วนความสำรวมเป็นทางตรง

[๑๓๔๑] ขอถวายพระพรมหาบพิตร

ปัญญาเป็นเครื่องทิ่มแทงม้า

ในรถคือพระวรกายของมหาบพิตร

ที่กำลังโลดแล่นไปในรูป เสียง กลิ่น รส

ในรถคือพระวรกายของมหาบพิตรนั้น

มีตนคือจิตของพระองค์เท่านั้นเป็นนายสารถี

[๑๓๔๒] ถ้าความประพฤติชอบ

และความเพียรมั่นคงมีอยู่กับยานนี้

รถนั้นจะให้สมบัติที่น่าใคร่ได้ทุกอย่างและไม่นำไปเกิดในนรก

(พระศาสดาทรงประชุมชาดก ดังนี้)

{๘๙๒} [๑๓๔๓] อลาตเสนาบดีเป็นพระเทวทัต

สุนามอำมาตย์เป็นพระภัททชิ

วิชัยอำมาตย์เป็นพระสารีบุตร

ชีวกบุรุษเป็นพระโมคคัลลานะ

[๑๓๔๔] สุนักขัตตะเป็นบุตรของเจ้าลิจฉวี คุณาชีวกเป็นชีเปลือย

พระนางรุจาราชธิดาผู้ทรงนำพระราชาให้ทรงเลื่อมใส

เป็นพระอานนท์

[๑๓๔๕] พระเจ้าอังคติผู้มีทิฏฐิชั่วในครั้งนั้นเป็นพระอุรุเวลกัสสปะ

ท้าวมหาพรหมโพธิสัตว์เป็นเราตถาคต

พวกเธอจงทรงจำชาดกไว้ด้วยประการฉะนี้แล