พระไตรปิฏก

{๙๐๑} [๑๓๕๔] นางอิรันทดีผู้มีใจกำหนัดรักใคร่

เพราะเคยร่วมอภิรมย์กันมาในภพก่อน

ได้กล่าวกับปุณณกยักษ์ว่า

“มาเถิดท่าน เราจักไปในสำนักของพระบิดาของฉัน

พระบิดาของฉันนี่แหละจักตรัสบอกเนื้อความนี้แก่ท่าน”

{๙๐๒} [๑๓๕๕] นางอิรันทดีประดับตกแต่งนุ่งผ้าเรียบร้อยแล้ว

ทัดทรงดอกไม้ประพรมด้วยจุรณแก่นจันทน์

จูงมือปุณณกยักษ์เข้าไปยังสำนักของพระบิดา

(ปุณณกยักษ์กราบทูลว่า)

{๙๐๓} [๑๓๕๖] “ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐกว่าหมู่นาค

ขอพระองค์ได้โปรดสดับถ้อยคำของข้าพระองค์

ขอพระองค์จงทรงรับสินสอดตามสมควร

ข้าพระองค์ปรารถนาพระนางอิรันทดี

ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดให้ข้าพระองค์

ได้อยู่ร่วมกับพระนางอิรันทดีเถิด

[๑๓๕๗] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ

ขอพระองค์โปรดได้ทรงพระกรุณารับสินสอดนั้น

คือ ช้าง ๑๐๐ เชือก ม้า ๑๐๐ ตัว

รถที่เทียมด้วยม้าอัสดร ๑๐๐ คัน

เกวียนบรรทุกของเต็มด้วยรัตนะต่าง ๆ ๑๐๐ เล่ม

ขอได้โปรดพระราชทานพระราชธิดาอิรันทดีให้แก่ข้าพระองค์เถิด”

(พญานาคตรัสว่า)

{๙๐๔} [๑๓๕๘] “ขอท่านจงรออยู่จนกว่าเราจะได้ปรึกษาหารือ

กับบรรดาญาติ มิตร และเพื่อนที่สนิทเสียก่อน

(เพราะ)กรรมที่กระทำลงไปโดยไม่ได้ปรึกษาหารือกันนั้น

ย่อมเดือดร้อนใจในภายหลัง