Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 412

<< | หน้าที่ 412 | >>
(ปุณณกยักษ์กล่าวว่า)

{๙๕๒} [๑๔๖๐] “คำที่ท่านกล่าวมาทั้งหมดนั้น

จงเป็นไปตามที่ท่านกล่าวอย่างนั้น

ข้าพเจ้าจะพักอยู่ ๓ วัน ตั้งแต่วันนี้ไป

ขอท่านจงทำหน้าที่ในเรือนเถิด

จงสั่งสอนบุตรและภรรยาเสียแต่ในวันนี้

โดยวิธีที่บุตรและภรรยาของท่านจะพึงมีความสุขใจ

เมื่อท่านจากไปแล้ว

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๙๕๓} [๑๔๖๑] ปุณณกยักษ์ผู้มีโภคทรัพย์จำนวนมากกล่าวว่า ตกลง

แล้วได้หลีกไปพร้อมกับวิธุรบัณฑิต

เป็นอารยชนผู้มีมรรยาทประเสริฐสุด

ได้เข้าไปสู่ภายในเมืองของวิธุรบัณฑิต

ที่เต็มไปด้วยช้างและม้าอาชาไนย

{๙๕๔} [๑๔๖๒] ปราสาทของพระโพธิสัตว์มีอยู่ ๓ หลัง คือ

(๑) โกญจนปราสาท (๒) มยูรปราสาท (๓) ปิยเกตปราสาท

ในปราสาท ๓ หลังนั้น พระโพธิสัตว์ได้พาปุณณกยักษ์

เข้าไปยังปราสาทซึ่งเป็นที่น่ารื่นรมย์อย่างยิ่ง

มีภักษาเพียงพอ มีข้าวน้ำมากมาย

ดังวิมานของท้าววาสวะ ซึ่งชื่อว่ามสักกสาระ

{๙๕๕} [๑๔๖๓] ในปราสาทหลังนั้น มีนารีทั้งหลายประดับอย่างงดงาม

ฟ้อนรำขับร้องเพลงอย่างไพเราะจับใจ

เหมือนนางเทพอัปสรในเทวโลกกล่อมปุณณกยักษ์อยู่

[๑๔๖๔] พระโพธิสัตว์ผู้รักษาธรรมได้รับรองปุณณกยักษ์

ด้วยนางบำเรอที่น่ายินดี ทั้งข้าวและน้ำแล้ว

คิดถึงประโยชน์ส่วนตน ได้เข้าไปในสำนักของภรรยาในกาลนั้น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka