พระไตรปิฏก

{๙๕๙} [๑๔๗๕] ราชเสวกที่พระราชาตรัสรับสั่งใช้

ก็ไม่พึงหวั่นไหวด้วยอำนาจความพอใจเป็นต้น

พึงเป็นผู้สม่ำเสมอเหมือนตราชั่งที่บุคคลจับประคอง

ให้มีคันเที่ยงตรงสม่ำเสมอดีฉะนั้น

ราชเสวกผู้เห็นปานนี้นั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

[๑๔๗๖] ราชเสวกเมื่อกระทำราชกิจทุกอย่าง

เหมือนตราชั่งที่บุคคลจับประคอง

ให้มีคันเที่ยงตรงสม่ำเสมอดี

พึงอยู่ในราชสำนักได้

{๙๖๐} [๑๔๗๗] ราชเสวกนี้ผู้ฉลาดในราชกิจทั้งหลาย

ที่พระราชาตรัสรับสั่งใช้ในเวลากลางวันหรือกลางคืนก็ตาม

ไม่พึงหวาดหวั่น ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

[๑๔๗๘] ราชเสวกต้องเป็นผู้ฉลาดในราชกิจทั้งหลาย

ทำราชกิจทุกอย่างไม่ว่าเวลากลางวันหรือกลางคืน

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

[๑๔๗๙] ทางใดที่เขาทำประดับตกแต่งไว้เรียบร้อยดี

เพื่อเสด็จพระราชดำเนินของพระราชา พระองค์ทรงอนุญาตแล้ว

ราชเสวกก็ไม่ควรเดินตามทางนั้น

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

{๙๖๑} [๑๔๘๐] ราชเสวกไม่พึงบริโภคกามทัดเทียมกับพระราชา

ไม่ว่าในกาลไหน ๆ พึงดำเนินการตามหลังในทุก ๆ อย่าง๑

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

๑ พึงดำเนินการตามหลังในทุก ๆ อย่าง หมายถึงข้าราชสำนักพึงดำเนินการ (บริโภค) ในกามคุณทุก อย่างมีรูปเป็นต้นตามหลังพระราชา (ผู้บังคับบัญชาหรือหัวหน้า) อย่างเดียว โดยความ คือใช้แต่ของที่ ด้อยกว่าเท่านั้น (ขุ.ชา.อ. ๑๐/๑๔๘๐/๒๓๕)