Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 416

<< | หน้าที่ 416 | >>
[๑๔๘๑] ราชเสวกไม่พึงใช้สอยเสื้อผ้า ประดับประดาดอกไม้

เครื่องลูบไล้ทัดเทียมกับพระราชา

ไม่พึงประพฤติอากัปกิริยาหรือการพูดจาทัดเทียมกับพระราชา

แต่ควรทำอากัปกิริยาอีกอย่างหนึ่งต่างหาก

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

{๙๖๒} [๑๔๘๒] เมื่อพระราชาทรงพระสำราญอยู่กับอำมาตย์

พระสนมกำนัลในเฝ้าแหนอยู่ อำมาตย์ต้องเป็นคนฉลาด

ไม่พึงทำการทอดสนิทในพระชายาทั้งหลายของพระราชา

[๑๔๘๓] ราชเสวกไม่พึงเป็นคนฟุ้งซ่าน ตลบตะแลง

พึงมีปัญญาเป็นเครื่องรักษาตน

สำรวมอินทรีย์ ถึงพร้อมด้วยความเป็นผู้มีจิตตั้งมั่น

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

{๙๖๓} [๑๔๘๔] ราชเสวกไม่พึงเล่นหัว เจรจาปราศรัย

ในที่ลับกับพระชายาทั้งหลายของพระราชานั้น

ไม่พึงเบียดบังทรัพย์จากพระคลังหลวง

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

[๑๔๘๕] ราชเสวกไม่พึงหลับนอนมากนัก

ไม่พึงดื่มสุราจนเมามาย

ไม่พึงฆ่าเนื้อในสถานที่พระราชทานอภัย

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

[๑๔๘๖] ราชเสวกไม่พึงนั่งร่วมพระภัทรบิฐ

พระบัลลังก์ เก้าอี้พระที่นั่ง

เรือพระที่นั่ง และรถพระที่นั่ง

ด้วยการทนงตัวว่าเป็นคนโปรดปราน

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka