พระไตรปิฏก

[๑๔๘๗] ราชเสวกต้องเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องพิจารณา

ไม่ควรเฝ้าห่างนัก ใกล้นัก

ควรยืนเฝ้าในที่เฉพาะพระพักตร์

พอให้ทอดพระเนตรเห็นได้ถนัด

[๑๔๘๘] ราชเสวกไม่ควรทำความวางใจว่า

พระราชาเป็นเพื่อนของเรา

พระราชาเป็นคู่หูกับเรา

พระราชาทั้งหลายทรงพิโรธได้เร็วไว

เหมือนนัยน์ตาถูกผงกระทบ

[๑๔๘๙] ราชเสวกไม่ควรถือตัวว่าเป็นนักปราชญ์เป็นบัณฑิต

พระราชาทรงบูชา ไม่ควรเพ็ดทูลถ้อยคำที่ให้ทรงพิโรธ

กับพระราชาผู้ประทับอยู่ในราชบริษัท

{๙๖๔} [๑๔๙๐] ราชเสวกผู้ได้รับพระราชทานพระทวารเป็นพิเศษ

ไม่ควรวางใจในพระราชาทั้งหลาย

ควรเป็นผู้สำรวม เหมือนอยู่ใกล้ไฟ

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

[๑๔๙๑] พระราชาจะทรงยกย่องพระโอรส

หรือเชื้อพระวงศ์ของพระองค์ด้วยบ้าน นิคม

แคว้น หรือชนบท ราชเสวกควรจะนิ่งดูก่อน

ไม่ควรเพ็ดทูลคุณหรือโทษในเวลานั้น

{๙๖๕} [๑๔๙๒] พระราชาจะทรงปูนบำเหน็จรางวัลให้แก่กองพลช้าง กองพลม้า

กองพลรถ และกองพลราบ ตามความชอบในราชการของเขา

ราชเสวกไม่ควรทัดทานคนเหล่านั้น

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้