Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 420

<< | หน้าที่ 420 | >>
[๑๕๐๘] ราชเสวกเป็นคนขยันหมั่นเพียร ไม่ประมาท

มีปัญญาสอดส่องพิจารณาในการงานที่ตนจะพึงทำ

จัดการงานได้สำเร็จเรียบร้อยดี

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

{๙๗๐} [๑๕๐๙] อนึ่ง ราชเสวกพึงไปตรวจตราดูลานข้าวสาลี

ปศุสัตว์ และนาอยู่เสมอ ๆ

พึงตวงข้าวเปลือกให้รู้ประมาณแล้วให้เก็บไว้ในฉาง

พึงนับดูคนข้างเคียงในเรือนแล้ว

จึงให้หุงต้มข้าวแต่พอประมาณเท่านั้น

[๑๕๑๐] ไม่พึงตั้งบุตรหรือพี่น้อง

ผู้ไม่ตั้งมั่นในศีลให้เป็นใหญ่

เพราะคนเหล่านั้นเป็นพาล ไม่จัดว่าเป็นพี่น้อง

คนเหล่านั้นเป็นเหมือนคนตายแล้ว

แต่เมื่อคนเหล่านั้นมาหานั่งอยู่แล้ว

ก็ควรให้ผ้า เครื่องนุ่งห่ม และอาหาร

[๑๕๑๑] พึงตั้งทาส กรรมกร คนใช้ ผู้ตั้งมั่นอยู่ในศีล

เป็นคนขยันหมั่นเพียรให้เป็นใหญ่

{๙๗๑} [๑๕๑๒] ราชเสวกพึงเป็นผู้มีศีล ไม่โลภ

และคล้อยไปตามพระราชา

ประพฤติประโยชน์แก่พระราชานั้นทั้งต่อหน้าและลับหลัง

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้

[๑๕๑๓] ราชเสวกพึงเป็นผู้รู้จักพระอัธยาศัยของพระราชา

และปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระราชา

ไม่ควรประพฤติขัดต่อพระประสงค์ของพระราชา

ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka