Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 434

<< | หน้าที่ 434 | >>
(พญานาคตรัสว่า)

{๑๐๐๗} [๑๕๘๗] “บัณฑิต คำนั้นถูกอย่างที่ท่านพูด ท่านพูดจริง

นักโทษประหารไม่ควรกราบไหว้เพชฌฆาต

หรือเพชฌฆาตก็ไม่ควรให้นักโทษประหารกราบไหว้ตน

[๑๕๘๘] คนจะกราบไหว้ผู้ปรารถนาจะฆ่าตน

หรือผู้ปรารถนาจะฆ่าเขาจะพึงให้ผู้ที่ตนจะฆ่า

กราบไหว้ตนได้อย่างไร กรรมนั้นย่อมไม่สำเร็จ”

(วิธุรบัณฑิตกราบทูลว่า)

{๑๐๐๘} [๑๕๘๙] “ข้าแต่นาคราช วิมานของพระองค์นี้

เป็นของไม่เที่ยง แต่เป็นเหมือนเที่ยง

ฤทธิ์ ความรุ่งเรือง กำลัง ความเพียร

และการอุบัติในนาคพิภพได้มีแล้วแก่พระองค์

ข้าพระองค์ขอทูลถามเนื้อความนั้นกับพระองค์

วิมานนี้พระองค์ทรงได้มาอย่างไรหนอ

[๑๕๙๐] วิมานนี้พระองค์ทรงได้มาเพราะอาศัยอะไร

หรือเป็นของเกิดขึ้นตามฤดูกาล

พระองค์ทรงสร้างขึ้นเองหรือเหล่าเทวดาถวายพระองค์

ข้าแต่พญานาค ขอพระองค์ตรัสบอกเนื้อความนี้แก่ข้าพระองค์

ตามที่พระองค์ทรงได้วิมานนี้เถิด”

(พญานาคตรัสว่า)

{๑๐๐๙} [๑๕๙๑] “วิมานนี้ เราจะได้มาเพราะอาศัยอะไรก็หามิได้

จะเกิดขึ้นตามฤดูกาลก็หามิได้

เรามิได้ทำขึ้นเอง เหล่าเทวดาก็มิได้ถวาย

วิมานนี้เราได้มาด้วยบุญกรรมอันไม่ต่ำทรามของเราเอง”


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka