พระไตรปิฏก

[๑๖๘๐] ทำไม พระเวสสันดรจึงได้พระราชทาน

พญาช้างราชพาหนะซึ่งเป็นยานชั้นเลิศ

เป็นทรัพย์อย่างประเสริฐ พร้อมทั้งฉัตรขาว เครื่องลาด

หมอช้าง และคนเลี้ยงช้างแก่พวกพราหมณ์

{๑๐๕๙} [๑๖๘๑] พระเวสสันดรนั้นควรจะพระราชทาน

ข้าว น้ำ ผ้านุ่งห่ม และที่นั่งที่นอน

ทานเช่นนี้แหละเหมาะสม ทานนั้นแหละสมควรแก่พราหมณ์

[๑๖๘๒] ข้าแต่พระเจ้ากรุงสญชัย ทำไม พระเวสสันดรพระโอรส

ผู้เป็นพระราชาโดยสืบพระราชวงศ์ของพระองค์นี้

ผู้ผดุงรัฐให้เจริญแก่ชาวกรุงสีพีจึงพระราชทานพญาคชสารไป

[๑๖๘๓] ถ้าพระองค์จักไม่ทรงทำตามคำนี้ของชาวกรุงสีพี

ชาวกรุงสีพีเห็นทีจักยึดอำนาจพระองค์

พร้อมทั้งพระโอรสไว้ในเงื้อมมือ

(พระเจ้าสัญชัยตรัสว่า)

{๑๐๖๐} [๑๖๘๔] ถึงชนบทจะไม่มี และแม้แคว้นจะพินาศไปก็ตามเถิด

เราจะไม่พึงเนรเทศพระราชบุตรผู้ไม่มีโทษ

ออกไปจากแคว้นของตนตามคำของชาวกรุงสีพี

เพราะพระราชบุตรเกิดจากอกของเรา

[๑๖๘๕] ถึงชนบทจะไม่มี และแม้แคว้นจะพินาศไปก็ตามเถิด

เราจะไม่พึงเนรเทศพระราชบุตรผู้ไม่มีโทษ

ออกไปจากแคว้นของตนตามคำของชาวกรุงสีพี

เพราะพระราชบุตรเกิดแต่ตัวของเรา

[๑๖๘๖] อนึ่ง เราจะไม่พึงประทุษร้ายในพระราชบุตรนั้น

เพราะเธอเป็นผู้มีศีลและวัตรอันประเสริฐ

แม้คำติเตียนจะพึงมีแก่เรา และเราจะพึงประสบบาปเป็นอันมาก

เราจะให้ประหารพระเวสสันดรโอรสของเราด้วยศัสตราได้อย่างไร