Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 457

<< | หน้าที่ 457 | >>
[๑๗๑๗] ความตายร่วมกับพระองค์

หรือการมีชีวิตอยู่เว้นจากพระองค์

ความตายร่วมกับพระองค์นั้นเท่านั้นประเสริฐกว่า

การมีชีวิตอยู่เว้นจากพระองค์จะประเสริฐอะไร

[๑๗๑๘] การก่อไฟให้ลุกโพลงมีเปลวเป็นอันเดียวกัน

แล้วจึงตายในไฟที่ลุกโพลงนั้นประเสริฐกว่า

การมีชีวิตอยู่เว้นจากพระองค์จะประเสริฐอะไร

[๑๗๑๙] ช้างพังติดตามพญาช้างผู้ได้รับการฝึกอยู่ในป่า

เที่ยวไปตามซอกเขาเสมอบ้าง ไม่เสมอบ้างฉันใด

[๑๗๒๐] หม่อมฉันจะพาลูกทั้งหลายติดตามพระองค์ไปข้างหลังฉันนั้น

หม่อมฉันจักเป็นผู้เลี้ยงง่ายสำหรับพระองค์

จักไม่เป็นผู้เลี้ยงยากสำหรับพระองค์

{๑๐๗๗} [๑๗๒๑] เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระกุมารเหล่านี้

ส่งเสียงไพเราะ พูดจาน่ารัก นั่งอยู่ที่พุ่มไม้ในป่า

จักไม่ทรงระลึกถึงราชสมบัติ

[๑๗๒๒] เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระกุมารเหล่านี้

ส่งเสียงไพเราะ พูดจาน่ารัก กำลังเล่นอยู่ที่พุ่มไม้ในป่า

จักไม่ทรงระลึกถึงราชสมบัติ

[๑๗๒๓] เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระกุมารเหล่านี้

ส่งเสียงไพเราะ พูดจาน่ารัก อยู่ที่อาศรมอันน่ารื่นรมย์

จักไม่ทรงระลึกถึงราชสมบัติ

[๑๗๒๔] เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระกุมารเหล่านี้

ส่งเสียงไพเราะ พูดจาน่ารัก เล่นอยู่ที่อาศรมอันน่ารื่นรมย์

จักไม่ทรงระลึกถึงราชสมบัติ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka