Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 463

<< | หน้าที่ 463 | >>
[๑๗๕๙] เมื่อก่อน พระเวสสันดรเคยลูบไล้องค์ด้วยจุรณแก่นจันทน์

ตื่นอยู่ด้วยการฟ้อนรำขับร้อง ทำไมเล่า

วันนี้ จักทรงหนังเสืออันหยาบแข็งและหาบบริขารไป

[๑๗๖๐] เพราะเหตุไร กองทหารจึงไม่ขนเอาผ้า

ที่ย้อมด้วยน้ำฝาดและหนังเสือ

ติดตามพระเวสสันดรผู้เสด็จไปในป่าใหญ่เล่า

พระเวสสันดรจึงจะไม่ต้องนุ่งห่มผ้าคากรอง

[๑๗๖๑] พวกคนที่เป็นเจ้าทรงผนวช

จะทรงครองผ้าคากรองได้อย่างไรหนอ

แม่มัทรีจักนุ่งห่มผ้าคากรองได้อย่างไร

[๑๗๖๒] พระนางมัทรีเคยใช้แต่ผ้าแคว้นกาสี

แคว้นโขมะ และแคว้นโกทุมพร

แล้วมาใช้ผ้าคากรองจักทำได้อย่างไร

[๑๗๖๓] พระนางมัทรีนั้นเคยไปด้วยยาน คานหาม วอ และรถ

วันนี้ จะเดินเท้าไปตามทางได้อย่างไร

[๑๗๖๔] พระนางมัทรีผู้มีสิริโฉม มีฝ่ามืออันอ่อนนุ่ม

มีความเป็นอยู่อย่างมีความสุข

วันนี้ จะเดินเท้าไปตามทางได้อย่างไร

[๑๗๖๕] พระนางมัทรีผู้มีฝ่าเท้าอันอ่อนนุ่ม

มีความเป็นอยู่อย่างมีความสุข

เดินไปอย่างลำบากด้วยรองเท้าทอง

วันนี้ จะเดินเท้าไปตามทางได้อย่างไร

[๑๗๖๖] พระนางมัทรีผู้ทัดทรงมาลา

เดินนำหน้านางข้าหลวงเป็นพัน

วันนี้ จะเดินไปป่าคนเดียวได้อย่างไร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka