พระไตรปิฏก

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๑๑๓๖} [๑๙๖๕] เจตบุตรพรานป่าได้ตอบพราหมณ์ชูชกว่า

พราหมณ์ พระเวสสันดรผู้เป็นกษัตริย์ถูกพวกท่านรบกวน

เพราะทรงบริจาคทานมากเกินไป จึงถูกขับไล่ออกจากแคว้น

ของพระองค์ไปประทับอยู่ที่เขาวงกต

[๑๙๖๖] พราหมณ์ พระเวสสันดรผู้เป็นกษัตริย์ถูกพวกท่านรบกวน

เพราะทรงบริจาคทานมากเกินไป จึงทรงพาพระโอรส

และพระชายาไปประทับอยู่ที่เขาวงกต

[๑๙๖๗] ท่านเป็นคนโง่เขลา ทำสิ่งที่ไม่น่าทำ

จากแคว้นมาป่าใหญ่ เที่ยวแสวงหาพระราชบุตร

เหมือนนกยางเที่ยวเสาะหาปลาในน้ำ

[๑๙๖๘] พราหมณ์ ณ ที่นี้ เราจักไม่ให้ท่านมีชีวิตอยู่ได้

ลูกศรที่เรายิงนี้แหละจักดูดกินโลหิตของท่าน

[๑๙๖๙] พราหมณ์ เราจะตัดศีรษะของท่าน

ผ่าหัวใจพร้อมด้วยไส้พุง บูชายัญชื่อปันถสกุณะ๑

พร้อมด้วยเนื้อของท่าน

[๑๙๗๐] พราหมณ์ เราจะเชือดเฉือนเอาหัวใจของท่าน

พร้อมด้วยเนื้อ มันข้น และมันสมองของท่าน

ยกขึ้นเป็นเครื่องบวงสรวง

[๑๙๗๑] พราหมณ์ ข้อนั้นจักเป็นยัญที่เราบูชาดีแล้ว

บวงสรวงดีแล้ว ด้วยเนื้อของท่าน

และท่านจักนำพระชายาและพระโอรสทั้งหลาย

ของพระราชบุตรไปไม่ได้

๑ ปันถสกุณะ หมายถึงการฆ่าแล้วผ่าเนื้อหัวใจควักออกมาพร้อมด้วยตับ ไต และลำไส้ แล้วบูชายัญแก่ เทวดาประจำทาง (คล้ายการฆ่านกแล้วย่างไฟบูชา) (ขุ.ชา.อ. ๑๐/๑๙๖๙/๓๕๘)