พระไตรปิฏก

(ชูชกโกหกว่า)

{๑๑๓๗} [๑๙๗๒] เจตบุตร ท่านจงฟังเราก่อน พราหมณ์ผู้เป็นทูตไม่ควรถูกฆ่า

เพราะฉะนั้น เขาจึงไม่ฆ่าทูต นี้เป็นธรรมอันเก่าแก่

[๑๙๗๓] ชาวกรุงสีพีทุกคนตกลงยินยอมแล้ว

พระบิดาก็ทรงพระประสงค์จะพบพระราชบุตรนั้น

และพระมารดาของพระราชบุตรนั้นก็ทรงทุพพลภาพ

คงไม่นานนัก พระเนตรทั้ง ๒ ของพระองค์ก็จักขุ่นมัว

[๑๙๗๔] เจตบุตร ท่านจงฟังเราก่อน

เราเป็นทูตที่พวกชาวกรุงสีพีนั้นส่งมา

เราจักทูลเชิญพระราชบุตรเสด็จกลับ

ถ้าท่านรู้ขอได้บอกทางแก่เราเถิด

(พรานเจตบุตรกล่าวว่า)

ท่านเป็นทูตที่โปรดปรานของพระเวสสันดรผู้เป็นที่รักของเรา

เราจะให้รางวัลแก่ท่าน

{๑๑๓๘} [๑๙๗๕] พราหมณ์ เราจะให้น้ำเต้า และขาเนื้ออย่างดีแก่ท่าน

และจะบอกสถานที่ประทับอยู่ของพระเวสสันดร

ผู้ให้สิ่งที่น่าใคร่แก่ท่าน







(พรานเจตบุตรกล่าวว่า)

{๑๑๓๙} [๑๙๗๖] มหาพราหมณ์ นั่นภูเขาคันธมาทย์ศิลาล้วน

ซึ่งเป็นที่ประทับอยู่ของพระเวสสันดร

พร้อมด้วยพระโอรสทั้งหลายและพระชายา