พระไตรปิฏก

[๒๐๒๘] ที่ภูมิภาคอันน่ารื่นรมย์ใจ มีดอกกุ่มร่วงหล่นเรี่ยราด

พื้นแผ่นดินเขียวชะอุ่มไปด้วยหญ้าแพรก

ณ ที่นั้น ไม่มีผงธุลีฟุ้งขึ้นเลย

[๒๐๒๙] หญ้านั้นสีเขียวคล้ายสร้อยคอนกยูง

อ่อนนุ่มเหมือนสัมผัสสำลี

หญ้ารายรอบยาวไม่เกิน ๔ นิ้ว

[๒๐๓๐] ต้นมะม่วง ชมพู่ มะขวิด

และมะเดื่อมีผลสุกอยู่ในที่ต่ำ ๆ

ป่านั้นเป็นสถานที่เพิ่มความรื่นรมย์มากขึ้น

เพราะมีหมู่ไม้ที่ใช้บริโภคได้

[๒๐๓๑] มีน้ำใสสะอาดกลิ่นหอม สีเหมือนแก้วไพฑูรย์

เป็นที่อยู่อาศัยของฝูงปลาหลั่งไหลไปในป่านั้น

[๒๐๓๒] ภูมิภาคเป็นที่น่ารื่นรมย์ใจ ไม่ห่างไกลจากอาศรมนั้น

มีสระโบกขรณีดารดาษไปด้วยดอกปทุมและดอกอุบล

เหมือนมีในอุทยานนันทวันของพวกเทวดา

[๒๐๓๓] พราหมณ์ ในสระโบกขรณีนั้น

มีอุบลอยู่ ๓ เหล่า คือ อุบลเขียว อุบลขาว

และอุบลแดง งามตระการตามากมาย

{๑๑๕๐} [๒๐๓๔] ในสระนั้นมีดอกปทุมสีขาวดังผ้าโขมพัสตร์

สระนั้นชื่อสระมุจลินท์

ดารดาษไปด้วยอุบลขาว จงกลนี และผักทอดยอด

[๒๐๓๕] อนึ่ง ในสระนี้มีปทุมชาติบานสะพรั่ง

ปรากฏดังจะหาที่สุดมิได้

บ้างก็บานในฤดูคิมหันต์ บ้างก็บานในฤดูเหมันต์

ปรากฏเหมือนลอยอยู่บนน้ำซึ่งลึกประมาณเพียงเข่า