พระไตรปิฏก

(อัจจุตฤๅษีกล่าวว่า)

{๑๑๔๙} [๒๐๒๑] มหาพราหมณ์ นั่นภูเขาคันธมาทน์ศิลาล้วน

ซึ่งเป็นที่ประทับอยู่ของพระเวสสันดร

พร้อมด้วยพระโอรสทั้งหลายและพระชายา

[๒๐๒๒] พระองค์ทรงเพศนักบวชอันประเสริฐ

ทรงขอสอยผลไม้ เครื่องบูชาไฟและชฎา

นุ่งห่มหนังเสือ บรรทมเหนือพื้นดินและทรงบูชาไฟอยู่

[๒๐๒๓] ทิวไม้เขียวนั้นมีผลหลากหลาย

และภูผาสูงยอดเสียดเมฆเขียวชะอุ่ม

นั่นแลเป็นภูเขาที่เต็มไปด้วยดอกอัญชัน

[๒๐๒๔] นั่นหมู่ไม้ตะแบก หูกวาง ไม้ตะเคียน

ไม้รัง ไม้สะคร้อ และย่านทราย อ่อนไหวไปตามลม

เหมือนมาณพดื่มสุราครั้งเดียวก็ซวนเซไปมาอยู่

[๒๐๒๕] ท่านจะได้ยินเสียงนกนานาชนิด

ที่จับอยู่บนกิ่งไม้ดุจดังเสียงทิพยสังคีต

คือ นกโพระดก นกดุเหว่า ส่งเสียงขันคูกู่ร้อง

บินขวักไขว่ไปมาจากต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง

[๒๐๒๖] ทั้งหมู่ไม้ที่ต้องลมพัดสะบัดกิ่งใบไหวพลิ้วเสียดสีกันไปมา

เหมือนจะเรียกคนผู้กำลังเดินผ่านไปให้หวนกลับมา

และเหมือนจะเชิญชวนเหล่าชนผู้กำลังเดินผ่านมา

ให้ชื่นชมรื่นรมย์พักผ่อน ณ สถานที่ที่พระราชาเวสสันดร

พร้อมด้วยพระโอรสทั้งหลายและพระชายาประทับอยู่

[๒๐๒๗] พระองค์ทรงเพศนักบวชอันประเสริฐ

ทรงขอสอยผลไม้ เครื่องบูชาไฟและชฎา

นุ่งห่มหนังเสือ บรรทมเหนือพื้นดินและทรงบูชาไฟอยู่