พระไตรปิฏก

(พระเวสสันดรตรัสว่า)

{๑๑๘๙} [๒๒๒๕] แม่มัทรีราชบุตรีผู้มีรูปโฉมงดงาม ผู้มียศ

มัวไปแสวงหามูลผลาหารแต่เช้า

ทำไมจึงกลับมาจนเย็น

(พระนางมัทรีกราบทูลว่า)

{๑๑๙๐} [๒๒๒๖] พระองค์ได้ทรงสดับแล้วมิใช่หรือ

ซึ่งเสียงบันลือลั่นของราชสีห์และเสือโคร่ง

ต่างก็มุ่งมาสู่สระนี้เพื่อจะดื่มน้ำ

[๒๒๒๗] บุพพนิมิตได้เกิดมีแก่หม่อมฉันผู้กำลังเที่ยวอยู่ในป่าใหญ่

คือ เสียมพลัดตกจากมือของหม่อมฉัน

และกระเช้าที่หาบอยู่ก็พลัดตกจากบ่า

[๒๒๒๘] เวลานั้น หม่อมฉันหวาดกลัวเป็นกำลัง

จึงได้ทำอัญชลี นอบน้อมไปทั่วทุกทิศ

ขอความสวัสดีพึงมีแต่ที่นี้ด้วย

[๒๒๒๙] ขอพระราชบุตรของเราอย่าได้ถูกราชสีห์

หรือเสือเหลืองเบียดเบียนเลย

หรือขอให้ทารกทั้งหลายอย่าได้ถูกหมี

สุนัขป่า หรือเสือดาวรังควานเลย

[๒๒๓๐] สัตว์ร้ายทั้ง ๓ ในป่า คือ ราชสีห์ เสือโคร่ง

และเสือเหลืองได้มายืนขวางทางหม่อมฉัน

เพราะฉะนั้น หม่อมฉันจึงกลับมาถึงในเวลาเย็น

(พระนางมัทรีทรงคร่ำครวญว่า)

{๑๑๙๑} [๒๒๓๑] เราเป็นผู้ไม่ประมาท หมั่นปฏิบัติพระสวามี

บำรุงเลี้ยงดูลูกน้อยทั้งหลายทุกวัน

เหมือนมาณพปฏิบัติอาจารย์

เราเกล้าผมประพฤติพรหมจรรย์