พระไตรปิฏก

[๒๒๙๖] ขอให้หม่อมฉันอย่าพึงล่วงละเมิดภรรยาผู้อื่น

พอใจแต่ในภรรยาของตนไม่ไปสู่อำนาจของหญิงทั้งหลาย

นี้เป็นพรประการที่ ๔

[๒๒๙๗] ข้าแต่ท้าวสักกะ ขอให้บุตรของหม่อมฉันผู้พลัดพรากไปนั้น

พึงมีอายุยืนนาน จงครอบครองแผ่นดินโดยธรรมเถิด

นี้เป็นพรประการที่ ๕

[๒๒๙๘] ต่อจากนั้น เมื่อราตรีสว่างแล้ว ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว

ขอให้อาหารทิพย์พึงปรากฏ

นี้เป็นพรประการที่ ๖

[๒๒๙๙] เมื่อหม่อมฉันให้ทานอยู่ ขออย่าให้ไทยธรรมหมดสิ้นไป

เมื่อกำลังให้ ขอให้หม่อมฉันพึงทำใจให้ผ่องใส

ครั้นให้แล้ว ขออย่าให้หม่อมฉันได้เดือดร้อนใจในภายหลัง

นี้เป็นพรประการที่ ๗

[๒๓๐๐] เมื่อพ้นจากอัตภาพนี้ไป

ขอให้หม่อมฉันไปสู่สวรรค์ อันเป็นการไปพิเศษ

ครั้นจุติจากภพนั้นแล้ว ไม่ต้องกลับมาเกิดอีก

นี้เป็นพรประการที่ ๘

{๑๒๑๔} [๒๓๐๑] ครั้นได้สดับพระดำรัสของพระเวสสันดรแล้ว

ท้าวสักกะจอมเทพได้ตรัสพระดำรัสดังนี้ว่า

คงไม่นานนัก พระบิดาบังเกิดเกล้าของพระองค์

ก็คงจะเสด็จมาเยี่ยมพระองค์

[๒๓๐๒] ครั้นตรัสพระดำรัสนี้แล้ว ท้าวมฆวานสุชัมบดีเทวราช

ก็ได้พระราชทานพรแก่พระเวสสันดรแล้ว

เสด็จกลับไปสู่หมู่ชาวสวรรค์