พระไตรปิฏก

(พระเจ้าสญชัยทอดพระเนตรเห็น ๒ กุมารจึงตรัสว่า)

{๑๒๑๕} [๒๓๐๓] นั่นใครหนอ หน้างามยิ่งนักดังทองคำธรรมชาติ

ที่นายช่างหล่อหลอมด้วยไฟ สีใสสุกปลั่ง

ดังแท่งทองธรรมชาติที่ละลายคว้างอยู่ที่ปากเบ้า

[๒๓๐๔] ทารกเหล่านี้มีอวัยวะคล้ายคลึงกัน

มีลักษณะคล้ายคลึงกัน คือ

คนหนึ่งเหมือนพ่อชาลี

อีกคนเหมือนแม่กัณหาชินา

[๒๓๐๕] ทารกเหล่านี้มีรูปเสมอกันเหมือนราชสีห์ออกจากถ้ำทอง

ทารกเหล่านี้ปรากฏเหมือนหล่อหลอม

ด้วยทองคำธรรมชาติเลยทีเดียว

{๑๒๑๖} [๒๓๐๖] ภารทวาชพราหมณ์ ท่านได้นำ

ทารกเหล่านี้มาจากที่ไหนหนอ

วันนี้ ท่านได้มาถึงแคว้นของเราแล้ว

จะไปที่ไหนต่อไป

(ชูชกกราบทูลว่า)

{๑๒๑๗} [๒๓๐๗] ข้าแต่สมมติเทพ

ทารกเหล่านี้มีผู้ให้แก่ข้าพระองค์ด้วยความพอใจ

ตั้งแต่วันที่ได้ทารกเหล่านี้มา วันนี้เป็นคืนที่ ๑๕

(พระเจ้าสญชัยตรัสว่า)

{๑๒๑๘} [๒๓๐๘] ด้วยวาจาไพเราะอะไรเล่า ท่านจึงได้ทารกเหล่านี้มา

ท่านควรทำให้เราเชื่อโดยวิธีที่ชอบ

ใครให้ปุตตทานอันสูงสุดนั้นแก่ท่าน