พระไตรปิฏก

(พระชาลีกุมารกราบทูลว่า)

{๑๒๒๗} [๒๓๒๐] พระมารดาของหม่อมฉันทั้งหลาย เป็นพระราชบุตรี

และพระบิดาก็เป็นพระราชบุตร

แต่หม่อมฉันทั้งหลาย เป็นทาสของพราหมณ์

เพราะฉะนั้น จึงยืนอยู่ห่างไกล พระเจ้าข้า

(พระเจ้าสญชัยตรัสว่า)

{๑๒๒๘} [๒๓๒๑] เธอทั้งหลายกล่าวอย่างนี้ไม่ชอบเลย

หทัยของปู่กำลังเร่าร้อน กายของปู่เหมือนอยู่บนเชิงตะกอน

ปู่มิได้รับความสุขบนราชอาสน์เลย

[๒๓๒๒] เธอทั้งหลายกล่าวอย่างนี้ไม่ชอบเลย

อย่าได้เพิ่มความเศร้าโศกให้เกิดแก่ปู่เลย

ปู่จักไถ่เธอทั้งหลายด้วยทรัพย์ เธอทั้งหลายจักไม่เป็นทาส

[๒๓๒๓] พ่อชาลี บิดาของเธอทั้งหลาย

ได้ตีราคาพวกเธอไว้เท่าไร จึงให้พราหมณ์

ขอให้เธอทั้งหลายจงบอกปู่ตามความจริง

พนักงานทั้งหลายจงให้พราหมณ์รับเอาทรัพย์ไปเถิด

(พระชาลีกุมารกราบทูลว่า)

{๑๒๒๙} [๒๓๒๔] ข้าแต่พระอัยกา พระบิดาทรงตีราคาหม่อมฉัน

มีค่าเท่าราคาทองคำ ๑,๐๐๐ แท่ง

ทรงตีราคาน้องกัณหาชินาราชกัญญา

ด้วยสัตว์พาหนะมีช้างเป็นต้นอย่างละ ๑๐๐

แล้วจึงได้พระราชทานให้แก่พราหมณ์

(พระเจ้าสญชัยตรัสว่า)

{๑๒๓๐} [๒๓๒๕] มหาดเล็ก เจ้าจงลุกขึ้น รีบไปนำทาสี ทาส โค ช้าง

และโคอุสภราชอย่างละ ๑๐๐ กับทองคำ ๑,๐๐๐ แท่ง

มาให้แก่พราหมณ์ เป็นค่าไถ่บุตรทั้งหลาย