พระไตรปิฏก

{๑๒๓๑} [๒๓๒๖] ลำดับนั้น พนักงานรีบไปนำทาสี ทาส โค ช้าง

และโคอุสภราชอย่างละ ๑๐๐ มาให้แก่พราหมณ์

เป็นค่าไถ่

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๑๒๓๓} [๒๓๒๗] กษัตริย์ทั้ง ๒ ทรงไถ่แล้ว

รับสั่งให้สรงสนานและให้เสวยพระกระยาหารเสร็จ

ให้ประดับด้วยอาภรณ์ทั้งหลายแล้ว

สมเด็จพระอัยกาทรงอุ้มทารกองค์หนึ่ง

สมเด็จพระอัยยิกาทรงอุ้มองค์หนึ่ง

[๒๓๒๘] พระกุมารทั้ง ๒ ทรงสรงสนานพระเศียรแล้ว

ทรงพระภูษาอันสะอาด ทรงประดับด้วยอาภรณ์ทั้งปวงแล้ว

พระราชาผู้พระอัยกาก็ทรงอุ้มพระชาลีขึ้นประทับบนพระเพลา

[๒๓๒๙] พระกุมารทั้ง ๒ ทรงประดับกุณฑล

ที่มีเสียงดังก้องน่ารื่นรมย์ใจ

ทรงประดับดอกไม้และเครื่องอลังการทั้งปวงแล้ว

พระราชาทรงอุ้มพระชาลีกุมารขึ้นประทับ

บนพระเพลาแล้วได้ตรัสถามดังนี้ว่า

[๒๓๓๐] พ่อชาลี พระบิดาและพระมารดาทั้ง ๒ ของเธอ

ไม่มีโรคดอกหรือ เลี้ยงอัตภาพด้วยการแสวงหา

ผลาหารหรือ มูลผลาหารมีมากหรือ

[๒๓๓๑] เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานมีน้อยหรือ

ในป่าที่มีเนื้อร้ายพลุกพล่าน ไม่มีมาเบียดเบียนหรือ

(พระชาลีกุมารกราบทูลว่า)

{๑๒๓๔} [๒๓๓๒] ข้าแต่สมมติเทพ พระบิดาและพระมารดาของหม่อมฉัน

ทั้ง ๒ พระองค์นั้นไม่มีโรค

เลี้ยงอัตภาพด้วยการแสวงหาผลาหาร และมูลผลาหารก็มีมาก