พระไตรปิฏก

[๒๓๓๓] อนึ่ง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานก็มีน้อย

ในป่าที่มีสัตว์ร้ายพลุกพล่าน ก็ไม่มีมาเบียดเบียน

ซึ่งพระบิดาและพระมารดาทั้ง ๒ พระองค์นั้นเลย

[๒๓๓๔] พระมารดาของหม่อมฉันทรงขุดรากบัว เหง้าบัว

ทรงสอยผลพุทรา ผลรกฟ้า และผลมะตูม

นำมาเลี้ยงพระบิดาและหม่อมฉันทั้ง ๒

[๒๓๓๕] พระมารดานั้นทรงนำมูลผลาหารใดมาจากป่า

พระบิดาและหม่อมฉันทั้ง ๒ มารวมกัน

เสวยมูลผลาหารนั้นในทุกคืนวัน

[๒๓๓๖] พระมารดาของหม่อมฉันทั้ง ๒ เป็นกษัตริย์สุขุมาลชาติ

ต้องมาเที่ยวแสวงหาผลไม้ มีพระฉวีวรรณผอมเหลือง

เพราะลมและแดด เหมือนดอกปทุมที่ถูกขยำด้วยมือ

[๒๓๓๗] เมื่อพระมารดาเสด็จเที่ยวไปในป่าใหญ่

ซึ่งเป็นป่าที่มีสัตว์ร้ายพลุกพล่าน

เป็นที่อยู่อาศัยของแรดและเสือเหลือง

พระเกสาของพระองค์ก็ร่วงหล่น

[๒๓๓๘] พระมารดาทรงขมวดพระเมาลี

ทรงไว้ซึ่งเหงื่อไคลที่พระกัจฉะ ทรงพระภูษาหนังเสือ

บรรทมเหนือแผ่นดินและทรงบูชาไฟ

{๑๒๓๕} [๒๓๓๙] บุตรทั้งหลายเกิดมาแล้วเป็นที่รักของมนุษย์ในโลก

พระอัยกาของเราทั้งหลายไม่เกิดพระสิเนหาในพระโอรสเป็นแน่

(พระเจ้าสญชัยตรัสว่า)

{๑๒๓๖} [๒๓๔๐] หลานรัก จริงทีเดียว การที่ปู่ให้เนรเทศ

ซึ่งพระบิดาของเจ้าผู้ไม่มีโทษเพราะคำพูดของชาวกรุงสีพีนั้น

ชื่อว่าปู่ได้ทำกรรมชั่วร้าย

และชื่อว่าปู่ได้ทำกรรมที่ทำลายความเจริญแล้ว