Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 548

<< | หน้าที่ 548 | >>
[๒๓๕๗] จงให้ตั้งเนยใส น้ำมัน นมส้ม นมสด

ขนมแป้ง ข้าวฟ่าง และสุราเป็นจำนวนมาก

ไว้ใกล้ทางที่พระเจ้าเวสสันดรโอรสของเราจักเสด็จมา

[๒๓๕๘] ให้มีพนักงานพิเศษทั้งครัวหวานและครัวคาว

จัดตั้งไว้เพื่อประชาชนทั่วไป

ให้มีมหรสพฟ้อนรำขับร้องทุก ๆ อย่าง

เพลงปรบมือ กลองยาว คนขับเสภา

และคนผู้บรรเทาความเศร้าโศก

[๒๓๕๙] พวกมโหรีจงเล่นดนตรี

ดีดพิณพร้อมทั้งตีกลองน้อยกลองใหญ่

เป่าสังข์ ตีกลองหน้าเดียว

[๒๓๖๐] ตีตะโพน แกว่งบัณเฑาะว์ เป่าสังข์ ดีดจะเข้

และตีกลองใหญ่ กลองเล็ก

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๑๒๔๐} [๒๓๖๑] กองทัพของกรุงสีพีเป็นกองทัพใหญ่

ที่จัดเป็นกระบวนตั้งไว้เสร็จแล้ว

มีพระชาลีราชกุมารเป็นผู้นำทาง ได้ยาตราไปยังเขาวงกต

[๒๓๖๒] ช้างพลายอายุ ๖๐ ปี มีสายรัดประคับทอง

ผูกตกแต่งไว้ บันลือก้องโกญจนาทกระหึ่มอยู่

ช้างวารณะก็บันลือโกญจนาทกระหึ่มอยู่

[๒๓๖๓] เหล่าม้าอาชาไนยก็แผดเสียงแหลมดังลั่น

เสียงกงล้อดังกึกก้อง ฝุ่นละอองฟุ้งตลบถึงนภากาศ

กองทัพของชาวกรุงสีพีก็จัดกระบวนตั้งไว้ดีแล้ว

๑ คนผู้บรรเทาความเศร้าโศก หมายถึงนักมายากล หรือนักร้อง นักดนตรี แม้พวกอื่น ท่านก็เรียกว่า ผู้บรรเทาความเศร้าโศก เพราะสามารถนำความเศร้าโศกที่เกิดขึ้นออกไปได้ (ขุ.ชา.อ. ๑๐/๒๓๕๘/๔๔๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka