พระไตรปิฏก

[๒๓๖๔] กองทัพนั้นเป็นกองทัพใหญ่ จัดเป็นกระบวนตั้งไว้

สามารถทำลายล้างอริราชศัตรูได้

มีพระชาลีราชกุมารเป็นผู้นำทาง ได้ยาตราไปยังเขาวงกต

[๒๓๖๕] พระเจ้ากรุงสญชัยพร้อมด้วยข้าราชบริพารเหล่านั้น

เสด็จเข้าไปยังป่าใหญ่มีกิ่งไม้มากมายและน้ำมาก

ดารดาษไปด้วยต้นไม้ดอกและไม้ผลทั้ง ๒ อย่าง

[๒๓๖๖] ในป่าใหญ่นั้น มีนกมากมายหลายสี

มีเสียงกล่อมไพเราะ เกาะอยู่บนต้นไม้ที่ผลิดอกตามฤดูกาล

ร้องประสานเสียง เสียงระเบงเป็นคู่ ๆ

[๒๓๖๗] พระเจ้ากรุงสญชัยพร้อมด้วยราชบริพารเหล่านั้น

เสด็จพระราชดำเนินไปสู่ทางไกล

ล่วงเลยหลายวันหลายคืน

จึงบรรลุถึงประเทศที่พระเวสสันดรประทับอยู่





(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๑๒๔๑} [๒๓๖๘] พระเวสสันดรได้ทรงสดับเสียงกึกก้องแห่งกองทัพเหล่านั้น

ก็ตกพระทัยกลัว เสด็จขึ้นภูเขา ทรงหวาดหวั่นพรั่นพรึง

ทอดพระเนตรดูกองทัพ ตรัสว่า

[๒๓๖๙] เชิญดูเถิดมัทรี เสียงกึกก้องเช่นใดในป่า

ม้าอาชาไนยส่งเสียงแผดร้องก้องสนั่น ปรากฏยอดธงไหว ๆ

[๒๓๗๐] นายพรานเหล่านี้ได้ขึงข่ายล้อมฝูงเนื้อในป่า

ไล่ต้อนให้ตกลงในหลุมแล้ว ไล่ทิ่มแทงด้วยหอกอันคม

คัดเลือกเอาเนื้อเหล่านั้นตัวอ้วน ๆ ฉันใด