Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 30 หน้าที่ 15

<< | หน้าที่ 15 | >>
เราขอกล่าวว่า ชนเหล่านั้นผู้ประกอบการบูชายัญ

เป็นผู้กำหนัดยินดีในภพ ข้ามชาติและชราไปไม่ได้ (๔)

{๑๓๗} [๗๒] (ท่านปุณณกะทูลถาม ดังนี้)

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์

ถ้าชนเหล่านั้นผู้ประกอบการบูชายัญ

ข้ามชาติและชราไปไม่ได้ด้วยยัญทั้งหลาย

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ เมื่อเป็นเช่นนี้

ใครเล่าในเทวโลกและมนุษยโลก ข้ามชาติและชราได้

ข้าแต่พระผู้มีพระภาค ข้าพระองค์ขอทูลถามปัญหานั้น

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกปัญหานั้นแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด (๕)

{๑๔๒} [๗๓] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ปุณณกะ)

เรากล่าวว่า บุคคลใดไม่มีความหวั่นไหวในโลกไหน ๆ

เพราะทราบชัดฝั่งนี้และฝั่งโน้นในโลก

บุคคลนั้นเป็นผู้สงบ ปราศจากควัน ไม่มีทุกข์

ไม่มีความหวัง ชื่อว่าข้ามชาติและชราได้แล้ว (๖)

ปุณณกมาณวปัญหาที่ ๓ จบ


๔. เมตตคูมาณวปัญหา


ว่าด้วยปัญหาของเมตตคูมาณพ


{๑๔๖} [๗๔] (ท่านเมตตคูทูลถาม ดังนี้)

ข้าแต่พระผู้มีพระภาค ข้าพระองค์ขอทูลถามปัญหานั้น

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกปัญหานั้นแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

ข้าพระองค์ย่อมสำคัญพระองค์ว่า ทรงเป็นผู้จบเวท

ทรงอบรมพระองค์แล้ว ทุกข์หลายรูปแบบอะไรก็ตามในโลก

ทุกข์เหล่านี้เกิดมาจากที่ไหนหนอ (๑)

๑ ดูคำอธิบายในหน้า ๑๑๐-๑๕๔

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka