พระไตรปิฏก

{๑๕๑} [๗๕] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า เมตตคู)

เธอได้ถามถึงแดนเกิดแห่งทุกข์กับเราแล้ว

เราจะบอกแดนเกิดแห่งทุกข์นั้นแก่เธอตามที่เรารู้

ทุกข์หลายรูปแบบอะไรก็ตามในโลก

ล้วนเกิดมาจากอุปธิเป็นต้นเหตุ (๒)

{๑๕๖} [๗๖] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

ผู้ใดแล ไม่มีปัญญา ย่อมก่ออุปธิ

ผู้นั้นจัดว่าเป็นคนเขลา ย่อมเข้าถึงทุกข์บ่อย ๆ

เพราะฉะนั้น บุคคลรู้อยู่ เป็นผู้มีปกติพิจารณาเห็นทุกข์ว่า

มีชาติเป็นแดนเกิด ไม่ควรก่ออุปธิ (๓)

{๑๖๑} [๗๗] (ท่านเมตตคูทูลถามว่า)

พวกข้าพระองค์ได้ทูลถามปัญหาใดกับพระองค์

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสบอกปัญหานั้นแก่พวกข้าพระองค์แล้ว

ข้าพระองค์ขอทูลถามปัญหาอื่นต่อไป

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกปัญหานั้นด้วยเถิด

นักปราชญ์ทั้งหลายจะข้ามโอฆะ ชาติ ชรา

โสกะและปริเทวะได้อย่างไรหนอ

พระองค์ผู้เป็นพระมุนี ขอโปรดตรัสแก้ปัญหานั้น

แก่ข้าพระองค์ให้แจ่มแจ้งด้วยเถิด

เพราะธรรมนั้นพระองค์ทรงทราบชัดแล้ว (๔)

{๑๖๖} [๗๘] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า เมตตคู)

บุคคลรู้ชัดธรรมใดแล้ว มีสติเที่ยวไปอยู่

พึงข้ามตัณหาที่ชื่อว่าวิสัตติกาในโลกได้

เราจักกล่าวธรรม(นั้น)ที่รู้ประจักษ์ด้วยตนเอง

ในธรรมที่เราเห็นแล้ว แก่เธอ (๕)