Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 30 หน้าที่ 31

<< | หน้าที่ 31 | >>
{๔๔๐} [๑๓๑] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า อุทัย)

เราจะบอกอัญญาวิโมกข์

อันเป็นเครื่องละความพอใจ

ในกามและโทมนัสทั้ง ๒ อย่าง

เป็นเครื่องบรรเทาความย่อท้อ

และเป็นเครื่องกั้นความคะนอง (๒)

{๔๔๕} [๑๓๒] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

เราจะบอกอัญญาวิโมกข์ที่บริสุทธิ์

เพราะมีอุเบกขาและสติ ที่มีธรรมตรรกะเป็นเบื้องต้น

เป็นเครื่องทำลายอวิชชา (๓)

{๔๕๐} [๑๓๓] (ท่านอุทัยทูลถามว่า)

สัตว์โลกมีอะไรเป็นเครื่องประกอบไว้

อะไรเล่าเป็นเหตุเที่ยวไปของสัตว์โลกนั้น

เพราะละอะไรได้เล่า พระองค์จึงตรัสว่า นิพพาน (๔)

{๔๕๔} [๑๓๔] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

สัตว์โลกมีความเพลิดเพลินเป็นเครื่องประกอบไว้

ความตรึกเป็นเหตุเที่ยวไปของสัตว์โลกนั้น

เพราะละตัณหาได้ เราจึงเรียกว่า นิพพาน (๕)

{๔๕๘} [๑๓๕] (ท่านอุทัยทูลถามว่า)

ข้าพระองค์มาเฝ้าเพื่อทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า

สัตว์โลกมีสติเที่ยวไปอยู่อย่างไร วิญญาณจึงดับสนิท

ขอฟังพระดำรัสนั้นของพระองค์ (๖)

{๔๖๖} [๑๓๖] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า)

สัตว์โลกไม่ยินดีเวทนาภายในและภายนอก

มีสติเที่ยวไปอยู่อย่างนี้ วิญญาณจึงดับสนิท (๗)

อุทยมาณวปัญหาที่ ๑๓ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka