Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 31 หน้าที่ 229

<< | หน้าที่ 229 | >>
นรชนใดเป็นคนมักโกรธ

ผูกโกรธ มีความลบหลู่อันชั่วร้าย

มีทิฏฐิวิบัติ เจ้าเล่ห์

พึงรู้จักนรชนนั้นว่า เป็นคนเลว

นรชนใดไม่เป็นคนมักโกรธ

ไม่ผูกโกรธ ไม่ลบหลู่คุณท่าน

ถึงความเป็นผู้บริสุทธิ์ มีทิฏฐิสมบัติ มีปัญญา

พึงรู้จักนรชนนั้นว่า เป็นผู้ประเสริฐ ดังนี้

{๓๕๘} ทิฏฐิวิบัติ ๓ ประการ ทิฏฐิสมบัติ ๓ ประการ

ทิฏฐิวิบัติ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ทิฏฐิวิบัติว่า “นั่นของเรา”

๒. ทิฏฐิวิบัติว่า “เราเป็นนั่น”

๓. ทิฏฐิวิบัติว่า “นั่นเป็นอัตตาของเรา”

ทิฏฐิวิบัติ ๓ ประการนี้

ทิฏฐิสมบัติ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ทิฏฐิสมบัติว่า “นั่นไม่ใช่ของเรา”

๒. ทิฏฐิสมบัติว่า “เราไม่เป็นนั่น”

๓. ทิฏฐิสมบัติว่า “นั่นไม่ใช่อัตตาของเรา”

ทิฏฐิสมบัติ ๓ ประการนี้

{๓๕๙} การถือว่า “นั่นของเรา” เป็นทิฏฐิอะไร เป็นทิฏฐิเท่าไร ทิฏฐิเหล่านั้นตามถือ ส่วนสุดอันไหน

การถือว่า “เราเป็นนั่น” เป็นทิฏฐิอะไร เป็นทิฏฐิเท่าไร ทิฏฐิเหล่านั้นตามถือ ส่วนสุดอันไหน


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka