Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 31 หน้าที่ 333

<< | หน้าที่ 333 | >>
๓. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งปัคคหนิมิต

๔. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งอวิกเขปะ

๕. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งโอภาส

๖. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งสัมปหังสนะ

๗. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งอุเบกขา

ปุถุชนเมื่อเจริญสมาธิ เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ด้วยอาการ ๗ อย่างนี้

พระเสขะเมื่อเจริญสมาธิ เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ด้วยอาการ ๘ อย่าง อะไรบ้าง

คือ เพราะน้อมนึกถึงแล้ว พระเสขะ

๑. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งอารมณ์

๒. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งสมถนิมิต

๓. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งปัคคหนิมิต

๔. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งอวิกเขปะ

๕. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งโอภาส

๖. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งสัมปหังสนะ

๗. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งอุเบกขา

๘. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งสภาวะเดียว

พระเสขะเมื่อเจริญสมาธิ เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ด้วยอาการ ๘ อย่างนี้

ท่านผู้ปราศจากราคะเมื่อเจริญสมาธิ เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ด้วยอาการ ๑๐ อย่าง อะไรบ้าง

คือ เพราะน้อมนึกถึงแล้ว ท่านผู้ปราศจากราคะ

๑. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งอารมณ์

ฯลฯ


๘. เป็นผู้ฉลาดในความตั้งไว้ซึ่งสภาวะเดียว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka