Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 164

<< | หน้าที่ 164 | >>
จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน

[๑๐๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอายาคทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อายาคทายกเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. ธัมมจักกิกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระธัมมจักกิกเถระ


(พระธัมมจักกิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๔๑} [๑๐๒] ข้าพเจ้าได้ตั้งธรรมจักร ที่ทำอย่างสวยงามอันวิญญูชนชมเชยไว้ ข้างหน้าพุทธอาสน์ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ

[๑๐๓] ข้าพเจ้ามียวดยาน กำลังพล และพาหนะ ย่อมงดงามด้วยวรรณะทั้ง ๔ คนจำนวนมากย่อมติดตามแวดล้อมข้าพเจ้าเป็นนิตย์

[๑๐๔] ข้าพเจ้ามีดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้น บำรุงบำเรออยู่ทุกเมื่อ ย่อมงดงามด้วยบริวาร นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

[๑๐๕] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ตั้งธรรมจักรไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการตั้งธรรมจักร

๑ ดูเชิงอรรถหน้า ๕๐ ในเล่มนี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka