Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 220

<< | หน้าที่ 220 | >>
[๒๗] ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นนิมมานรดี จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาดหญ้า

[๒๘] ในกัปที่ ๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่ามิตตสัมมตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระติณสันถารทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติณสันถารทายกเถราปทานที่ ๖ จบ


๗. สูจิทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสูจิทายกเถระ


(พระสูจิทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๙} [๓๐] ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก พระนามว่าสุเมธะ ตามพระโคตร มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

[๓๑] ข้าพเจ้าได้ถวายเข็ม ๕ เล่ม เพื่อประโยชน์แก่การเย็บจีวร แด่พระองค์ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

๑ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๔๒ ในเล่มนี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka