Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 221

<< | หน้าที่ 221 | >>
[๓๒] ด้วยการถวายเข็มนั้นนั่นแล ญาณเป็นเครื่องเห็นแจ้งอรรถที่ละเอียดคมกล้า เกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้ารวดเร็วและโดยง่าย

[๓๓] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้ายอยู่ ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๓๔] ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ชาติ พระนามว่าทิปทาธิบดี สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๓๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสูจิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สูจิทายกเถราปทานที่ ๗ จบ


๘. ปาฏลิปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปาฏลิปุปผิยเถระ


(พระปาฏลิปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตของตน จึงกล่าวว่า)


{๘๐} [๓๖] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้เช่นกับทองคำมีค่า มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ ซึ่งกำลังเสด็จไปในระหว่างร้านตลาด

[๓๗] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นบุตรเศรษฐีสุขุมาลชาติ ดำรงอยู่ในความสุข ได้นำดอกแคฝอยที่ห่อใส่พก ออกบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka