Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 279

<< | หน้าที่ 279 | >>
[๒๒] ข้าพเจ้าใช้ดอกไม้สร้างเป็นพระสถูปเพื่อพระสุคต ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ จึงไม่ไปเกิดยังทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๒๓] ในกัปที่ ๔๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ มีพระนามว่าอัคคิสมะ มีพลานุภาพมาก

[๒๔] ในกับที่ ๒๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ ชาติ มีพระนามว่าฆฏาสนะ ทรงเป็นใหญ่ในแผ่นดิน

[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปุปผถูปิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปุปผถูปิยเถราปทานที่ ๒ จบ


๓. ปายาสทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปายาสทายกเถระ


(พระปายาสทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๒๕} [๒๖] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ กำลังเสด็จออกจากป่า มีหมู่ภิกษุห้อมล้อม

[๒๗] ข้าพเจ้าประสงค์จะบูชายัญ จึงคดข้าวปายาสใส่ถาดสำริด แล้วน้อมนำเครื่องพลีกรรมเข้าไปด้วยมือตนเอง


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka