Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 295

<< | หน้าที่ 295 | >>
[๑๓] ครั้นข้าพเจ้าบูชาพระญาณแล้ว จึงได้เห็นต้นเลียบ ข้าพเจ้าได้ปัญญานั้น นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ

[๑๔] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ

[๑๕] ในกัปที่ ๑๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๒ ชาติ มีนามเหมือนกันว่าพลุคคตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๑๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสุทัสสนเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สุทัสสนเถราปทานที่ ๒ จบ


๓. จันทนปูชกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระจันทนปูชกเถระ


(พระจันทนปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๓๕} [๑๗] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นกินนร อาศัยอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา มีดอกไม้เป็นภักษา นุ่งห่มดอกไม้

[๑๘] พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน เสด็จเหาะไปตามชายป่า ดังพญาหงส์ในท้องฟ้า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka