Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 309

<< | หน้าที่ 309 | >>
๔. สปริวาริยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสปริวาริยเถระ


(พระสปริวาริยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๔๖} [๑๕] พระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน รุ่งเรืองดังกองไฟ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

[๑๖] ก็เมื่อพระมหาวีรเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ได้มีพระสถูปที่กว้างใหญ่ ชนทั้งหลายบำรุงรักษาสิ่งของที่จะพึงถวายพระสถูป ในห้องพระธาตุซึ่งประเสริฐที่สุด

[๑๗] ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ทำแท่นบูชาด้วยไม้จันทน์ ถวายธูปและของหอมที่สมควรแก่พระสถูป

[๑๘] ข้าพเจ้าเมื่อเกิดในภพใด ๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในภพนั้น ๆ ไม่เห็นความต่ำต้อยของตนเลย นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

[๑๙] ในกัปที่ ๑๑๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสมัตตะ มีพลานุภาพมาก

[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสปริวาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สปริวาริยเถราปทานที่ ๔ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka