Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 310

<< | หน้าที่ 310 | >>
๕. อุมาปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอุมาปุปผิยเถระ


(พระอุมาปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๔๗} [๒๑] เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้อันชาวโลกบูชา ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ได้มีการฉลองพระมหาสถูป

[๒๒] เมื่องานฉลองพระสถูป ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ กำลังดำเนินไปอยู่ ข้าพเจ้าได้ถือดอกฝ้ายไปบูชาที่พระสถูป

[๒๓] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้

[๒๔] ในกัปที่ ๙ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘๕ ชาติ มีพระนามว่าโสมเทพ มีพลานุภาพมาก

[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอุมาปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อุมาปุปผิยเถราปทานที่ ๕ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka