Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 356

<< | หน้าที่ 356 | >>
[๕๕] ในกัปที่ ๖๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ พระนามว่ามหามัลลชนะ มีพลานุภาพมาก

[๕๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเอกจาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกจาริยเถราปทานที่ ๙ จบ


๑๐. ติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระติวัณฏิปุปผิยเถระ


(พระติวัณฏิปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า


{๑๙๒} [๕๗] พวกข้าพเจ้าทุกคนนั้นมาประชุมกัน เพ่งโทษพระเถระชื่อว่าอภิภู ความเร่าร้อนได้เกิดขึ้นแก่พวกข้าพเจ้า ผู้เพ่งโทษ

[๕๘] ครั้งนั้น พระเถระมีนามว่าสุนันทะ เป็นสาวกของพระมุนีพุทธเจ้าพระนามว่าธัมมทัสสี มาในสำนักของข้าพเจ้า

[๕๙] ครั้งนั้น ชนทั้งหลายที่เป็นคนรับใช้ของข้าพเจ้า ได้ให้ดอกไม้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ถือดอกไม้นั้นไปบูชาสาวก

[๖๐] ข้าพเจ้า ได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้นแล้ว ก็กลับมาเกิดอีก ไม่ตกวินิบาตนรกเลยตลอด ๑๑๘ กัป


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka