Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 370

<< | หน้าที่ 370 | >>
๒. มิเนลปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระมิเนลปุปผิยเถระ


(พระมิเนลปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๐๔} [๕] พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิขี มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีเฉิดฉายดังดวงอาทิตย์ มีพระทัยประกอบด้วยเมตตา มีพระสติ เสด็จขึ้นที่จงกรม

[๖] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ชมเชยพระญาณที่ล้ำเลิศแล้ว จึงได้ประคองดอกเทียนขาวบูชาพระพุทธเจ้า

[๗] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๘] ในกัปที่ ๒๙ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสุเมฆฆนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระมิเนลปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

มิเนลปุปผิยเถราปทานที่ ๒ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka