Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 371

<< | หน้าที่ 371 | >>
๓. กิงกณิกปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระกิงกณิกปุปผิยเถระ


(พระกิงกณิกปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๐๕} [๑๐] พระผู้มีพระภาคผู้สัพพัญญู ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ผู้เช่นกับทองคำมีค่า ทรงร้อนพระวรกาย จึงเสด็จลงน้ำ สรงสนานอยู่

[๑๑] ข้าพเจ้ามีจิตเบิกบาน มีใจยินดี จึงได้ประคองดอกกระดิ่งทองบูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

[๑๒] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๑๓] ในกัปที่ ๒๗ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าภีมรถ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๑๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระกิงกณิกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

กิงกณิกปุปผิยเถราปทานที่ ๓ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka