Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 476

<< | หน้าที่ 476 | >>
[๒๒] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าประนมมือแล้ว เกิดความปลื้มใจ ทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า น้อมนึกถึงกรรมนั้นด้วยความปรารถนาว่า

[๒๓] บุญกุศลใด ที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ในพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ด้วยบุญกุศลทั้งปวงนั้น ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ปราศจากมลทินในศาสนาเถิด

[๒๔] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายอาสนะดอกไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้

[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปุปผาสนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

ปุปผาสนทายกเถราปทานที่ ๕ จบ


๖. อาสนสันถวิกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอาสนสันถวิกเถระ


(พระอาสนสันถวิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๑๘} [๒๖] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นผู้บอด เที่ยวค้นหาพระเจดีย์ชื่อว่าอุตตมะ ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ในไพรวันซึ่งเป็นป่าใหญ่


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka