Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 478

<< | หน้าที่ 478 | >>
๗. สัททสัญญกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสัททสัญญกเถระ


(พระสัททสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๑๙} [๓๔] พระผู้มีพระภาคมหาวีรเจ้าผู้มีพระรูปงาม น่าดู ทรงแสดงอมตบทอยู่ มีหมู่สาวกแวดล้อม ประทับอยู่ในวิหารชั้นเลิศ

[๓๕] ทรงสงเคราะห์มหาชนด้วยพระวาจาที่ไพเราะ ได้มีเสียงกังวานแผ่ไปกว้างขวาง ทั่วทั้งเทวดาและมนุษย์

[๓๖] ข้าพเจ้าได้ฟังเสียงกึกก้องแล้ว ทำจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียง ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ แล้วได้ไหว้พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

[๓๗] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในพระพุทธเจ้า

[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สัททสัญญกเถราปทานที่ ๗ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka