Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 539

<< | หน้าที่ 539 | >>
๘. มัญจทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระมัญจทายกเถระ


(พระมัญจทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๖๐} [๓๐] ข้าพเจ้าเลื่อมใส ได้ถวายเตียง ๑ ตัวด้วยมือของตน แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

[๓๑] ข้าพเจ้าได้ยานพาหนะคือช้าง ยานเทียมด้วยม้า และยานทิพย์บริบูรณ์ เพราะผลแห่งการถวายเตียงนั้น ข้าพเจ้าจึงได้บรรลุความสิ้นอาสวะ

[๓๒] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายเตียงไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเตียง

[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระมัญจทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มัญจทายกเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. สรณคมนิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสรณคมนิยเถระ


(พระสรณคมนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๖๑} [๓๔] ครั้งนั้น ภิกษุและข้าพเจ้าผู้เป็นอาชีวกลงเรือไปด้วยกัน เมื่อเรือกำลังจะอับปาง ภิกษุได้ให้สรณะแก่ข้าพเจ้า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka