Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 540

<< | หน้าที่ 540 | >>
[๓๕] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ภิกษุได้ให้สรณะแก่ข้าพเจ้าไว้ ข้าพเจ้าจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถึงสรณะ

[๓๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสรณคมนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สรณคมนิยเถราปทานที่ ๙ จบ


๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปิณฑปาติกเถระ


(พระปิณฑปาติกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๖๒} [๓๗] ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ ประทับอยู่ในป่าดงทึบ ข้าพเจ้าจากสวรรค์ชั้นดุสิตลงมายังมนุษยโลกนี้ ได้ถวายบิณฑบาต

[๓๘] ข้าพเจ้าครั้นถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระนามว่าติสสะ ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่ ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้กลับไปยังสวรรค์ชั้นดุสิต

[๓๙] ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka