Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 23

<< | หน้าที่ 23 | >>
๘. ยาคุทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระยาคุทายกเถระ


(พระยาคุทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๘} [๑๔๙] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้พาแขกมาบ้าน

เห็นแม่น้ำเต็มฝั่ง จึงเข้าไปยังสังฆาราม

[๑๕๐] ภิกษุทั้งหลายผู้ถือธุดงค์ข้อการอยู่ป่าเป็นวัตร

เข้าฌาน มีจีวรเศร้าหมอง

ยินดีในความสงัด เป็นนักปราชญ์

อาศัยอยู่ในสังฆาราม

[๑๕๑] ทางไปบิณฑบาตของภิกษุผู้หลุดพ้นดีแล้ว

ผู้คงที่เหล่านั้น ถูกตัดขาดแล้ว

ในเวลาต่อมาเมื่อน้ำท่วม

ท่านไปบิณฑบาตไม่ได้

[๑๕๒] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี

เกิดปีติปราโมทย์ ประนมมือ

ถือข้าวสาร (ต้ม) ข้าวยาคูแล้วถวาย

[๑๕๓] ข้าพเจ้าเลื่อมใส ถวายข้าวยาคูที่ต้มด้วยมือทั้ง ๒ ของตน

เมื่อปรารภถึงกรรมของตนแล้วจึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๑๕๔] วิมานแก้วมณีได้เกิดแก่ข้าพเจ้าในหมู่เทพชั้นดาวดึงส์

ข้าพเจ้าประกอบด้วยหมู่เทพนารี บันเทิงอยู่ในวิมานที่อุดม

[๑๕๕] ข้าพเจ้าได้เป็นจอมเทพครองเทวสมบัติตลอด ๓๓ ชาติ

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิครองมหาราชสมบัติ ๓๐ ชาติ

[๑๕๖] ได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์นับชาติไม่ถ้วน

เสวยยศในเทวโลกบ้าง ในมนุษยโลกบ้าง


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka