Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 48

<< | หน้าที่ 48 | >>
[๑๑๐] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ไม่มีใครเสมอเหมือน ในโลก

ผู้ทรงพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

และพระสงฆ์ผู้ถือกำเนิด จากพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม

[๑๑๑] เราจักถวายข้าวใหม่เป็นทาน แด่พระพุทธเจ้า

และพระสงฆ์เป็นปฐมฤกษ์ ครั้นคิดเช่นนี้แล้ว

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีใจร่าเริง ปลาบปลื้มด้วยปีติ

[๑๑๒] จึงนำข้าวเปลือกมาจากนา เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ครั้นเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เจริญที่สุดในโลก

ผู้ทรงองอาจกว่านรชน

กราบพระยุคลบาทพระศาสดาแล้ว กราบทูลคำนี้ว่า

[๑๑๓] “ข้าแต่พระมุนี ข้าวใหม่สมบูรณ์แล้ว

ทั้งพระองค์ก็ยังประทับอยู่ ณ ที่นี้

ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ

ขอพระองค์จงทรงพระกรุณารับเถิด”

[๑๑๔] พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว ได้ตรัสคำนี้ว่า

[๑๑๕] บุรุษบุคคลผู้กำลังปฏิบัติ ๔ จำพวก

และผู้ตั้งอยู่ในผล ๔ จำพวกนี้

๑ ผู้ไม่มีใครเสมอเหมือน หมายถึงไม่มีใครเสมอเหมือนด้วยปัญญาเป็นเครื่องรู้ประโยชน์อย่างยอดเยี่ยม (ขุ.อป.อ. ๑/๕๖/๑๓๓)
๒ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๐ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka