Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 49

<< | หน้าที่ 49 | >>
[๑๑๕] บุรุษบุคคลผู้กำลังปฏิบัติ ๔ จำพวก

และผู้ตั้งอยู่ในผล ๔ จำพวกนี้

คือสงฆ์ เป็นผู้ซื่อตรง มีปัญญา

มีศีล และมีสมาธิ

[๑๑๖] มนุษย์ทั้งหลายผู้หวังบุญให้ทานอยู่

ทำบุญปรารภเหตุแห่งการเวียนว่ายตายเกิด

ถวายทานแก่พระสงฆ์ใด จึงมีผลมาก

และข้าวของท่านก็ควรถวายพระสงฆ์นั้นจึงจะมีผลมากเช่นนั้น

[๑๑๗] ท่านจงนำภิกษุทั้งหลาย ผู้ได้รับมอบหมายจากพระสงฆ์

ไปยังเรือนของตนแล้ว

ถวายสิ่งของที่มีอยู่ในเรือน

ซึ่งท่านตระเตรียมไว้แด่ภิกษุสงฆ์เถิด

[๑๑๘] ข้าพเจ้าได้นำภิกษุทั้งหลาย ผู้ได้รับมอบหมายจากพระสงฆ์

ไปยังเรือนของตนแล้ว

ถวายสิ่งของที่ข้าพเจ้าตระเตรียมไว้ในเรือนแด่ภิกษุสงฆ์

[๑๑๙] ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๑๒๐] ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น

มีวิมานทองเปล่งปลั่งสูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์

อันกรรมสร้างไว้อย่างสวยงามเพื่อข้าพเจ้า

ภาณวารที่ ๑๙ จบ


๑ ดูเทียบ ขุ.วิ. (แปล) ๒๖/๖๓๙/๗๐, ขุ.วิ.อ. ๖๓๘-๖๓๙/๑๗๔

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka