Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 141

<< | หน้าที่ 141 | >>
๔. ญาณัตถวิกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระญาณัตถวิกเถระ


(พระญาณัตถวิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๔} [๔๖] ข้าพเจ้าสร้างอาศรมอย่างสวยงามไว้

ณ ทิศใต้แห่งภูเขาหิมพานต์

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าแสวงหาประโยชน์สูงสุด

จึงอาศัยอยู่ในป่าใหญ่

[๔๗] ข้าพเจ้ายินดีด้วยเหง้ามันและผลไม้ตามมีตามได้

ไม่เที่ยวแสวงหา อยู่เพียงผู้เดียว

[๔๘] ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ

เสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว

พระองค์ทรงประกาศสัจจะ ๔ ช่วยฉุดมหาชนขึ้น

[๔๙] ข้าพเจ้ามิได้สดับข่าวพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

แม้ใคร ๆ ก็ไม่บอกข้าพเจ้า เมื่อล่วงไปได้ ๘ ปี

ข้าพเจ้าจึงได้สดับข่าวพระผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

[๕๐] ข้าพเจ้านำไฟและฟืนออกแล้ว

กวาดอาศรม หาบบริขารออกจากป่าใหญ่ไป

[๕๑] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าพักอยู่ในบ้านและนิคม ๑ คืน

เข้าไปใกล้กรุงจันทวดีโดยลำดับ

[๕๒] สมัยนั้น พระผู้มีพระภาค

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพระนามว่าสุเมธะ

ทรงแสดงอมตบทช่วยฉุดสัตว์จำนวนมากขึ้น

[๕๓] ข้าพเจ้าได้ผ่านหมู่ชนเข้าไปไหว้พระชินเจ้าผู้เสด็จมาดีแล้ว

ทำผ้าหนังสัตว์เฉวียงบ่าข้างหนึ่ง

แล้วสรรเสริญพระผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกว่า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka