Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 145

<< | หน้าที่ 145 | >>
๕. จันทนมาลิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระจันทนมาลิยเถระ


(พระจันทนมาลิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๕} [๗๕] ข้าพเจ้าละเบญจกามคุณที่น่ายินดี น่าพอใจ

และละทรัพย์ประมาณ ๘๐ โกฏิแล้ว จึงออกบวชเป็นบรรพชิต

[๗๖] ครั้นบวชแล้ว ได้เว้นกายทุจริต

ละวจีทุจริต อาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ

[๗๗] ข้าพเจ้าอยู่คนเดียว พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ได้เสด็จมาใกล้ ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าเป็นพระพุทธเจ้า

แต่ก็ได้ทำการปฏิสันถาร

[๗๘] ครั้นทำการปฏิสันถารแล้ว จึงได้ทูลถามถึงชื่อและโคตรว่า

ท่านเป็นเทวดาหรือคนธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกปุรินททะ

[๗๙] ท่านเป็นใคร หรือเป็นบุตรของใคร

หรือเป็นท้าวมหาพรหม มา ณ ที่นี้

สว่างไสวไปทั่วทุกทิศ เหมือนดวงอาทิตย์อุทัย

[๘๐] ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ จักรมีกำพันหนึ่งปรากฏที่เท้าของท่าน

ท่านเป็นใคร หรือเป็นบุตรของใคร เราจักรู้จักท่านได้อย่างไร

ขอท่านจงบอกชื่อและโคตร ขจัดความสงสัยของเราเถิด

[๘๑] พระพุทธเจ้าตรัสว่า เราไม่ใช่เทวดา

ไม่ใช่คนธรรพ์ ไม่ใช่ท้าวสักกปุรินททะ

และเราไม่ได้เป็นพรหม

เราเป็นผู้สูงส่งกว่าชนเหล่านั้น

๑ พระจันทนมาลิยเถระ หมายถึงพระวัลลิยเถระหรือพระกัณหมิตตะ ชาวกรุงเวสาลี (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๖๘/๔๕๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka